ΗΜΕΡΙΔΑ ΙΣΤΑΜΕ:  TΑ ΚΑΡΤΕΛ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
30 Οκτωβρίου 2008 – Ξενοδοχείο ΤΙΤΑΝΙΑ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΗΜΕΡΙΔΑΣ ΙΣΤΑΜΕ

ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ : ΚΑΡΤΕΛ ΔΙΠΛΗΣ ΟΨΗΣ, ΗΛΙΚΙΑΣ 80 ΕΤΩΝ
Ομιλητής: Τάκης Χριστοδουλόπουλος
Πρόεδρος
ΕΘΝΙΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ (ΕΙΧΕ) 

Το καρτέλ των Ελληνικών τραπεζών είναι ένα από τα σκληρότερα του Δυτικού κόσμου. Και αυτό οφείλεται όχι μόνο στη σημερινή ηλικία του των 80 ετών αλλά και στο σπάνιο χαρακτηριστικό του να είναι καρτέλ διπλής όψης. Η διπλή όψη αναφέρεται στο ότι, όχι μόνο εναρμονίζει τους τρόπους λειτουργίας του κλάδου για τον περιορισμό του ανταγωνισμού και την μεγιστοποίηση της κερδοφορίας των μελών αλλά εναρμονίζει και τους τρόπους παρανομίας του!

Με την ίδρυσή του το 1928 ως «Συνδικάτο των Τραπεζιτών», σύντομα έκανε αισθητή την παρουσία του σε σημείο που στα πρακτικά της Βουλής το 1930 καταγράφονται «κεραυνοί» του Ελευθερία Βενιζέλου που απειλούσε να το θέσει «εκτός νόμου» διότι «είχαν συμπήξει ένωση για τον περιορισμό του μεταξύ των ανταγωνισμού». Από τότε μέχρι σήμερα, τη διαπίστωση της ύπαρξης και λειτουργίας στην Ελλάδα καρτέλ στον χώρο των τραπεζών την έχουν κάνει πάρα πολλοί, γνωστοί και άγνωστοι.

Ενδεικτικά, θα σας δώσω με απόλυτη ακρίβεια τι είπε κατά τη διάρκεια τηλεοπτικής εκπομπής, στην οποία συμμετείχα και εγώ, κορυφαίος σήμερα παράγοντας του δημόσιου βίου (το όνομά του θα σας το πώ στο τέλος). Ηταν μία εκπομπή για τις τράπεζες στον ALPHA το 2003, επί κυβερνήσεως ΠΑΣΟΚ, με παρόντα και ένα τραπεζίτη. Ρωτά ο δημοσιογράφος τον τραπεζίτη: «Γιατί σήμερα ο Γερμανός καταναλωτής έχει πιστωτική κάρτα με επιτόκιο 8-9% και ο Ελληνας με 18%;»

Ο τραπεζίτης, εμφανώς σε δύσκολη θέση, απαντά σύμφωνα με το ήθος του και όσα τον έχουν μάθει στην τράπεζα, λέγοντας (ψέματα) ότι «δεν είναι αλήθεια ότι υπάρχει αξιόλογη διαφορά». Τότε παρεμβαίνω εγώ και λέω ότι «έχουμε κάνει ειδική έρευνα για το ζήτημα αυτό από την οποία και με βάση τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και της Τράπεζας της Ελλάδος, στη Χώρα μας το μέσο επιτόκιο καταναλωτικής πίστης είναι κατά 3 εκατοστιαίες μονάδες μεγαλύτερο εκείνου της Ευρωζώνης, η δε ετήσια διαφορά είναι της τάξεως των Ευρώ 500 εκ.», προσθέτοντας ότι «κάθε τρία χρόνια, οι τράπεζες χρεώνουν παραπάνω τους Έλληνες καταναλωτές όσα στοίχισε το μετρό της Αθήνας».

Υποχρέωσα έτσι τον τρίτο των συνομιλητών, καθηγητή Οικονομικών και κορυφαίο πολιτικό -τότε στην Αντιπολίτευση- να πάρει θέση. Και αυτός συμφώνησε με την άποψή μου και προσέθεσε επί λέξει ότι «το πρόβλημα με τις τράπεζες στην Ελλάδα είναι ότι δεν υπάρχει μεταξύ τους ανταγωνισμός». Είπε δηλαδή το αυτονόητο, ότι στην Ελλάδα υπάρχει καρτέλ τραπεζών. Σωστά καταλάβατε ότι ήταν μια πραγματική διαπίστωση σε στιγμή ειλικρίνειας του σημερινού Υπουργού Οικονομίας & Οικονομικών κ. Αλογοσκούφη (για κάθε ενδιαφερόμενο, υπάρχει η εκπομπή μαγνητοσκοπημένη).   

Στις δεκαετίες που εργάστηκα σαν ανώτατο διευθυντικό στέλεχος συνολικά σε 6 Ελληνικές και ξένες τράπεζες στην Ελλάδα, είχα πάρα πολλές ευκαιρίες να διαπιστώσω ο ίδιος τις εναρμονισμένες πρακτικές λειτουργίας αλλά και παρανομίας των τραπεζών από το καρτέλ. Υπάρχει πλήθος περιστατικών, περισσότερα των 100, από διαδικαστικές λεπτομέρειες γύρω από τις ρυθμίσεις του καρτέλ των τραπεζών. Ενδεικτικά, θα αναφέρω μόνο δύο περιστατικά που είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικά:

1)     Πριν από μερικούς μήνες, το ιδιωτικοποιημένο πλέον Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο έγινε τράπεζα στην οποία μέτοχος είναι ακόμα το Δημόσιο με 77%. Μεταξύ των άλλων, χορηγούσε από χρόνια και μια πιστωτική κάρτα VISA με εξαιρετικά χαμηλό για την Ελλάδα επιτόκιο 9% (αλλά κανονικό για την Ευρωζώνη). Αν ρωτήσετε σήμερα ποιο είναι το επιτόκιο της ίδια κάρτας, θα μάθετε ότι είναι πλέον (μόνο) 15,85%. Τι άλλαξε; Η POSTBANK, όπως τώρα λέγεται το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο έγινε μέλος της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών. Για τον κ. Αλογοσκούφη αυτό λέγεται πετυχημένη ιδιωτικοποίηση… το Κράτος είναι ευτυχέστατο και η Διοίκηση της νεόκοπης τράπεζας ιδιαίτερα υπερήφανη… το πώς ο ανυποψίαστος Έλληνας καταναλωτής καταδικάστηκε σε ισόβια λεηλασία από το ίδιο το Κράτος του είναι για όλους αυτούς μια ασήμαντη λεπτομέρεια χωρίς καμιά αξία…..

2) Σαν Ενωση προστασίας καταναλωτή, θελήσαμε το 2000 να πάρουμε μια γραπτή διαβεβαίωση για το τι ισχύει ως προς την χρονική βάση ημερολογιακού έτους που χρησιμοποιούν στους εκτοκισμούς δανείων και καταθέσεων οι τράπεζες (μια δόλια μεθόδευση που πρώτοι αποκαλύψαμε το 1999 με το βιβλίο μας «Οι τράπεζες στο μικροσκόπιο»). Και επειδή γνωρίζαμε ότι το θέμα αυτό δεν το έχει ρυθμίσει (όχι τυχαία) η Τράπεζα της Ελλάδος, απευθυνθήκαμε στην Ελληνική Ενωση Τραπεζών. Και με μεγάλη έκπληξη για το θράσος της, πήραμε την ακόλουθη γραπτή απάντηση: «Η Εκτελεστική Επιτροπή, με την υπ’ αριθμόν 150/2000 απόφασή της καθιερώνει την υιοθέτηση του έτους 360 ημερών για όλες τις τραπεζικές συναλλαγές από την 1-1-2001». Σήμερα έχουμε μία απόφαση του Αρείου Πάγου και 50 αποφάσεις άλλων δικαστηρίων, αρκετές από αυτές αμετάκλητες, που έκριναν ότι οι εκτοκισμοί δανείων με βάση έτος 360 και όχι 365 ημερών είναι παράνομοι. Το καρτέλ είναι πανταχού παρόν και τα πάντα πληρόν.

Κατά τα 80 χρόνια της δράσης του, το Καρτέλ και το ιερατείο του έχουν καταφέρει κύρια τα εξής:

– Εναρμόνισε τις τράπεζες να λειτουργούν ομοιόμορφα σε όλες τις συναλλαγές και με όλα τα προϊόντα, εκτός ίσως των «Στεγαστικών Δανείων»

– Παρεμπόδισε την εισαγωγή και στην Ελλάδα ανεπιθύμητων γι’ αυτές προϊόντων (παράδειγμα η ασφαλιστική κάλυψη πιστωτικών κινδύνων που κυριαρχούν στις συναλλαγές εκτός Ελλάδος και τα ανάστροφα στεγαστικά δάνεια που δίνουν πρόσθετο εισόδημα στους ηλικιωμένους) ενώ πρωτοστάστησε στην επιβολή στις συναλλαγές της άθλιας μεθόδευσης των μεταχρονολογημένων επιταγών)

– Αξιοποίησε την υπερχρέωση του Κράτους για να το θέσει σε κατάσταση μόνιμης ομηρίας

– Εξασφάλισε τον καταποντισμό κάθε προσπάθειας μηνύσεων κατά τραπεζών και τραπεζιτών καθώς και κάθε έλεγχο του καρτέλ

– Υποχρέωσε σε απόλυτη ένταξη και υποταγή στο καρτέλ όλων των ξένων τραπεζών που εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα από το 1964 με στόχο να βοηθήσουν στον εκσυγχρονισμό των Ελληνικών τραπεζών

– Μεθοδικά και αθόρυβα, συντονίζει την πρόσληψη κάθε νομικού που αρχίζει ακαδημαϊκή σταδιοδρομία στην Ελλάδα ως νομικού συμβούλου από μία τράπεζα, εκ περιτροπής από όλες, με πάγια αντιμισθία ενώ με πάγια απόρρητη οδηγία του καρτέλ, οι τράπεζες προσλαμβάνουν με απόλυτη προτεραιότητα παιδιά δικαστών. Οι λόγοι είναι περισσότερο από προφανείς….

–  Υποχρέωσε όλες τις τράπεζες να κάνουν ομοιόμορφη χρήση των «τοκοτεχνασμάτων» όπως αποκαλούνται οι δόλιες και, ως επί το πλείστον αδιαφανείς παράνομες μεθοδεύσεις καθώς επίσης και των δεκάδων καταχρηστικών όρων των συμβάσεων με τις οποίες οι τράπεζες προσπορίζονται ωφελήματα πέραν των νομίμων, συμπεριφορές που περιγράφονται στο άρθρο 404 του Ποινικού Κώδικα περί τοκογλυφίας

– Επέβαλε στις Κυβερνήσεις όλων των κομματικών χρωμάτων να νομοθετούν ΚΑΘ’ ΥΠΑΓΟΡΕΥΣΗ για ζητήματα τραπεζών ενώ προσπάθησε αποτελεσ- ματικά να αποτρέψει νομοθεσία ουσιαστικής προστασίας καταναλωτών και επιχειρηματιών (πανωτόκια, υπερχρέωση νοικοκυριών, κλπ)

Αποτέλεσμα των παραπάνω διαχρονικών παρανόμων μεθοδεύσεων ήταν και είναι :

1) Οι τράπεζες έχουν συσσωρεύει στους ισολογισμούς τους προϊόντα εγκλήματος ή, όπως είναι αλλιώς γνωστά, έσοδα από παράνομες πράξεις που, για την τελευταία 10ετία, εκτιμώνται σε Ευρώ 35 δις, ενώ, προφανώς, οι ισολογισμοί των τραπεζών είναι πλασματικοί, ψευδείς και δεν εμφανίζουν την πραγματικότητα, με παράγωγο αποτέλεσμα να έχουν παραπλανηθεί και οι επενδυτές σε μετοχές τραπεζών. 

2) Η έγκριση των ψευδών ισολογισμών και των αποτελεσμάτων χρήσεων από τα Διοικητικά Συμβούλια των τραπεζών φαίνεται να συνιστά απάτη σε βαθμό κακουργήματος και η διανομή μερισμάτων νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες

3) Τα θύματα των παράνομων αυτών μεθοδεύσεων των τραπεζών, επιχειρηματίες και καταναλωτές, θεμελιώνουν δικαίωμα διεκδίκησης με αγωγές για αδικοπραξίες, κύρια τοκογλυφία, αλλά και για την βάναυση καταπάτηση του συνταγματικά προστατευόμενου δικαιώματος κάθε πολίτη στην αξιοπρέπεια και στην οικονομική ελευθερία (άρθρο Συντ. 106, παρ. 2).  Ηδη και μετά την έκδοση περισσοτέρων των 1.000 δικαστικών αποφάσεων σε βάρος των τραπεζών, το ΕΙΧΕ οργανώνει ομαδικές αγωγές με τις οποίες, για κάθε μία πιστωτική κάρτα, θα αναζητηθεί δικαστική αποζημίωση συνολικού ύψους Ευρώ 4 εκατομμυρίων (Ευρώ 800.000 από καθένα από την τράπεζα, την διεθνή εταιρεία που χορήγησε το σήμα της πιστωτικής κάρτας, την Τράπεζα της Ελλάδος, το Ελληνικό Δημόσιο και την Ελληνική Ενωση Τραπεζών). Οι δε επιχειρηματίες ζητούν αποζημιώσεις σε δεκάδες εκατομμύρια Ευρώ που συμπεριλαμβάνουν και τα διαφυγόντα κέρδη τους

4) Με όλες αυτές τις παράνομες μεθοδεύσεις τους, οι τράπεζες παραβιάζουν κατάφωρα τον βασικό όρο της αδειοδότησής των, ότι θα λειτουργούν τηρώντας την κείμενη νομοθεσία, τις αποφάσεις και διατάξεις για τα πιστωτικά ιδρύματα και, σε περίπτωση εφαρμογής των νόμων, θα έπρεπε να τους είχαν ανακληθεί οι άδειες λειτουργίας που τους έχει χορηγήσει η Τράπεζα της Ελλάδος.

Για τα παραπάνω και την επερχόμενη λαίλαπα εναντίον των τραπεζών, ειδοποιηθεί η Ελληνική Ενωση Τραπεζών με δύο αναλυτικά εξώδικα του ΕΙΧΕ, ένα στις αρχές του 2006 και το δεύτερο τον Μάρτιο 2007. Και τα δύο αυτά εξώδικα παραμένουν μέχρι σήμερα αναπάντητα. Εξάλλου, το ΕΙΧΕ βρίσκεται σε επαφή και με:

1)  την Επιτροπή Ανταγωνισμού στις Βρυξέλλες η οποία δέχθηκε να αξιολογήσει όλα τα στοιχεία του ΕΙΧΕ που τεκμηριώνουν το καρτέλ των τραπεζών στην Ελλάδα ερήμην της Ελληνικής Επιτροπής Ανταγωνισμού η οποία, ενώ της προσεφέρθηκε όλο το αποδεικτικό υλικό, δεν έδειξε ενδιαφέρον να το ερευνήσει

2)  την  FINANCIAL ACTION TASK FORCE ON MONEY LAUNDERING (FATF) στο Παρίσι με το αίτημα να κατάσχουν τα προϊόντα εγκλήματος των τραπεζών στην Ελλάδα κατά τα τελευταία 10 χρόνια (της τάξεως των Ευρώ 25 δις) και

3) την FSA – FINANCIAL SERVICES AUTHORITY που είναι η εποπτική Αρχή των τραπεζών στη Μεγάλη Βρετανία με το αίτημα να ανακληθεί η άδεια λειτουργίας όλων των καταστημάτων στην Ελλάδα πολύ γνωστής ξένης τράπεζας, ο αριθμός των οποίων ξεπερνά σήμερα τα 80, επειδή επιδίδεται με μανία στην τοκογλυφία   

Επειδή με τις πιστωτικές κάρτες και τα καταναλωτικά δάνεια γίνεται, κατά το ΕΙΧΕ, διαχρονικά τοκογλυφία μεγάλης έκτασης, το ΕΙΧΕ έστειλε στις αρχές του Οκτωβρίου 2008 εξώδικο προειδοποίηση προς τα τηλεοπτικά κανάλια, τις εφημερίδες και τις διαφημιστικές εταιρείες ανακοινώνοντάς τους ότι, από 20 Οκτωβρίου, όποιο μέσο προβάλλει διαφημιστικό μήνυμα για πιστωτική κάρτα και καταναλωτικό δάνειο που έχουν παράνομα, κατά την πλούσια νομολογία που έχει παραχθεί από δίκες κατά τραπεζών που έγιναν με παρέμβαση του ΕΙΧΕ, θα μηνύεται η διαφημιζόμενη τράπεζα για τοκογλυφία και το μέσο μαζί με την εμπλεκόμενη διαφημιστική εταιρεία για συνέργεια. Είναι προφανές ότι τέτοια μηνύματα που προάγουν παράνομες και μάλιστα κακουργηματικές πράξεις βρίσκονται σε πλήρη δυσαρμονία και με την νομοθεσία, και με τον Κώδικα Διαφημιστικής Δεοντολογίας αλλά και με τα χρηστά ήθη. Ηδη έχουν καταγραφεί αρκετά τέτοια μηνύματα και θα ακολουθήσει βροχή μηνύσεων.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η τύχη μήνυσης του ομιλούντος κατά της Εθνικής Τράπεζας για τοκογλυφία ύψους… Ευρώ 680,79 (!!) σε βάρος μικρού δανειολήπτη σε μια μικρή γωνιά της Ελλάδας, όπως προέκυπτε από πόρισμα πραγματογνωμοσύνης του ΕΙΧΕ. Η Εισαγγελική Αρχή συνέταξε κατηγορητήριο για τοκογλυφία και ηθική αυτουργία σε τοκογλυφία εναντίον τριών ανωτέρων στελεχών της περιφερειακής διεύθυνσης της Εθνικής Τραπέζης στη Λάρισα. Στη δίκη που έγινε τον Νοέμβριο 2007, κανείς από τους κατηγορούμενους δεν αμφισβήτησε τις παράνομες χρεώσεις σε βάρος του δανειολήπτη αλλά ισχυρίσθηκαν ότι τις οδηγίες για τις ενέργειες που έκαναν τους είχε δώσει κεντρική διεύθυνση της τράπεζας στην Αθήνα την οποία και κατονόμασαν και, κατόπιν αυτού, αθωώθηκαν. Η δίωξη συνεχίζεται για τα στελέχη της διεύθυνσης που κατονόμασαν.

Συχνά ο ομιλών μετείχε σε Γενικές Συνελεύσεις Μετόχων των μεγάλων τραπεζών στις οποίες, μιλώντας από βήματος, απηύθυνε το καίριο ερώτημα «πέστε μας κύριοι της διοίκησης, ποια Γενική Συνέλευση που είναι το ανώτατο όργανο διοίκησης της τράπεζας σας έδωσε την έγκρισή της για να παραβιάζετε την κείμενη νομοθεσία χάριν της κερδοφορίας και βάζοντας σε κίνδυνο ανάκλησης την άδεια λειτουργίας της τράπεζας». Και απάντησε δεν παίρναμε διότι οι παράνομες συμπεριφορές των τραπεζών γίνονταν και εξακολουθούν να γίνονται με την καθοδήγηση του καρτέλ.

Σαν ένωση προστασίας καταναλωτή από τράπεζες και μετά λειτουργία 10 ετών, έχουμε καταφέρει να εξασφαλίσουμε δύο πολύ σημαντικά πράγματα:

1) την αποτελεσματική δικονομική άμυνα κάθε δανειολήπτη από τις τράπεζες με βάση πλούσια νομολογία 1.000 δικαστικών αποφάσεων που έχουν «χαρτογραφήσει» την τραπεζική παρανομία και

2) την δυνατότητα διεκδίκησης δικαστικών αποζημιώσεων για ηθικές βλάβες από τις αδικοπραξίες των τραπεζών σε βάρος επιχειρηματιών και καταναλω-τών

 Συμπερασματικά, μπορούμε να πούμε ότι έχει έρθει επιτέλους η ώρα για να τελειώσει ο ευτελιστικός εναγκαλισμός του ληστρικού καρτέλ των τραπεζών με τον Ελληνικό Λαό και να μπεί αυτό στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας, κατά την προσφιλή ρήση του αείμνηστου Ανδρέα Παπανδρέου. Είναι θλιβερό ότι το έργο αυτό χρειάστηκε να το κάνουμε και θα ολοκληρώσουμε εμείς οι πολίτες ενώ το Κράτος έχει περιορισθεί σε ρόλο τροχονόμου για την διευκόλυνση της παρανομίας των τραπεζιτών.

 Οι νομοθετικές ρυθμίσεις για την αντιμετώπιση του καρτέλ των τραπεζών στην Ελλάδα είναι και θα παραμείνουν ευχολόγια και καλές προθέσεις. Ποτέ δεν υπήρξε και είναι αμφίβολο εάν θα υπάρξει ποτέ ακόμα και η στοιχειώδης πολιτική βούληση για να αντιμετωπισθεί το πρόβλημα αποτελεσματικά. Μοιραία, το βάρος για την εξεύρεση κάποιων λύσεων είναι ο ίδιος ο Λαός. Γιατί ο Λαός κρατάει στα χέρια του την άριστη λύση κατά του καρτέλ: Το μποϋκοτάζ.

Η βροχή μηνύσεων και αγωγών κατά τραπεζών που έχουν ήδη αρχίσει, είναι μόνο η αρχή. Η ολοκλήρωση της προσπάθειας απαλλαγής του Ελληνισμού από ένα άθλιο τραπεζικό σύστημα που έχει πρωταρχική ευθύνη για την εκτεταμένη καταστροφή του παραγωγικού ιστού της Χώρας αλλά και την δόλια υπερχρέωση των νοικοκυριών με παράγωγα αποτελέσματα την βάναυση προσβολή της αξιοπρέπειας του πολίτη και η λεηλασία της περιουσίας του από τράπεζες και κοράκια, θα γίνει πάλι με πρωτοβουλία δικιά μας, των Ελλήνων πολιτών.  

Πολύ πριν από την τρέχουσα παγκόσμια τραπεζική κρίση, εμείς στο ΕΙΧΕ είχαμε οραματισθεί, μελετήσει και σχεδιάσει ένα εναλλακτικό μοντέλο τράπεζας του 21ου αιώνα που δεν έχει τίποτα κοινό με το σημερινό παραδοσιακό μοντέλο τράπεζας που ανήκει στις δεκαετίες του 1920 και 1930 και που είναι οριστικά και αμετάκλητα χρεοκοπημένο και τραπεζικά, και αναπτυξιακά, και κοινωνικά αλλά και ηθικά. Το οξύμωρο σχήμα που διέπει το παραδοσιακό και χρεοκοπημένο πλέον μοντέλο των τραπεζών είχε, πολύ εύστοχα, επισημάνει ο Noam Chomsky λέγοντας ότι «Ιδιωτική πρωτοβουλία σημαίνει ότι τα κέρδη των επιχειρήσεων ιδιωτικοποιούνται, αλλά τα κόστη και οι κίνδυνοι κοινωνικοποιούνται». Είναι αυτό ακριβώς που ακούμε αυτό τον καιρό και που θα κληθούμε να πληρώσουμε εμείς οι πολίτες και όχι οι μέτοχοι των τραπεζών.

 Το κλειδί σε ένα νέο επιτυχημένο τραπεζικό μοντέλο είναι η εποπτεία. Στην Αμερική της οικονομίας της αγοράς χωρίς καμία ουσιαστική εποπτεία στις τράπεζες και στην ποιότητα των δανειακών χαρτοφυλακίων τους, οι τράπεζας κατέρρευσαν κάτω από το βάρος λαθεμένων επιλογών τους που είχαν κύριο μέλημα την μεγιστοποίηση της κερδοφορίας και της ευφορίας των ακριβοπληρωμένων διευθυντικών στελεχών.

 Στην Ευρώπη της δειλής και πολιτικά κατευθυνόμενης –σε διαφορετικό βαθμό σε κάθε χώρα- εποπτείας των τραπεζών και στην Ελλάδα όπου η πραγματική «εποπτεία» της εποπτεύουσας το τραπεζικό σύστημα Τραπέζης της Ελλάδος γίνεται από το καρτέλ των τραπεζών, η κάθε μορφή ελαφράς εποπτείας των τραπεζών αποδείχθηκε ανεπαρκής.

 Είναι πλέον απαραίτητη η μετάβαση σε άλλη βάση, στην τρίτη εναλλακτική βάση  εποπτείας και αυτή είναι η εποπτεία των ίδιων των πολιτών. Πρέπει επιτέλους να σπάσει το συστημικό μπλόκ των τραπεζών και ΜΜΕ. Οι τράπεζες είναι και αυτές επιχειρήσεις που, αν οδηγηθούν σε οικονομικό αδιέξοδο, πρέπει να κλείνουν. Η εγγύηση των καταθέσεων των Ελλήνων πολιτών εξαντλεί την κοινωνική  φροντίδα-υποχρέωσή του Κράτους. Σαν ανεξάρτητοι τεχνοκράτες εκτός συστήματος και εκτός διαπλοκής, έχουμε την διαυγή άποψη ότι, εάν το Κράτος θέλει να προσφέρει κεφάλαια και εγγυήσεις προς τις Ελληνικές τράπεζες, θα πρέπει απαραίτητα να πάρει εμπράγματες ασφάλειες (όχι μετοχές κατά το σχέδιο Brοwn) που θα διασφαλίζουν επαρκώς τα συμφέροντα του Δημοσίου.

Με δεδομένο τον κομβικό ρόλο των τραπεζών στην αναπτυξιακή διαδικασία, το τι τράπεζες θα έχουμε στο μέλλον θα είναι καθοριστικό και για το τι μέλλον θα έχουμε σαν Χώρα και σαν Εθνος στο άμεσο και στο απώτερο μέλλον. Η ευθύνη είναι όλη δική μας…

Και για να απολαύσετε τον τηλεοπτικό διάλογο με τον μετέπειτα Υπουργό Οικονομικών & Οικονομίας κ. Γιώργο Αλογοσκούφη (που ήδη μπήκε στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας σαν αποτυχημένος Υπουργός), σας παραθέτουμε τα σχετικά 3 video. Απολαύστε τα….